Mac City Blues

Προχθές λοιπόν ήταν η πρώτη φορά που παρακολούθησα ορκομωσία Αμερικανού προέδρου . Ποιος ξέρει, ίσως κάποτε θα έχουμε να λέμε στα παιδιά μας ότι ζήσαμε την πρώτη φορά (τη μόνη; χμμ) που οι ΗΠΑ εξέλεξαν μαύρο πρόεδρο. Η ιστορική, πολιτική και κοινωνική σημασία της εκλογής του Barack Obama έχει συζητηθεί ήδη σε σημείο κορεσμού και το αν θα αποδειχθεί η Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου μένει να το δούμε. Εμένα άλλο με απασχολούσε όσο γινόταν η προσέλευση των διάφορων αξιωματούχων, πρώην προέδρων, προυχόντων, αρχόντων και λοιπών όντων μπροστά στο Καπιτώλιο. Συγκεκριμένα, προσπαθούσα να προσαρμόσω στα πλάνα του National Mall της Washington την τελευταία εκτεταμένη ανάμνηση που έχω από αυτό το μέρος, και η οποία έμοιαζε κάπως έτσι: Έτσι λοιπόν, χάρηκα απίστευτα όταν διαπίστωσα ότι δεν είμαι ο μόνος ανώμαλος, καθώς ο Stephen Totilo του MTV Multiplayer σκέφτηκε το ίδιο πράγμα και μάλιστα φρόντισε να φτιάξει ένα σύντομο photo tour του χώρου , ξεκινώντας από το Washington Monument και φτάνοντας μ...

Το 2009 έρχεται καλπάζοντας ωσάν αγέρωχο αραβικό άτι. Εφόσον δεν μπορούμε να αποφύγουμε άλλη μία αλλαγή χρονιάς, τουλάχιστον ας ευχηθούμε η επόμενη να είναι καλύτερη και πιο δημιουργική. Πριν γίνουν όλα αυτά όμως, μεσολαβεί και μια Πρωτοχρονιά. Τι ευχηθήκατε εσείς στον Άγιο Βασίλη της προτίμησής σας; Εγώ πάντως ζήτησα κάνα παιχνιδάκι και δεν απογοητεύτηκα. Και το Bioshock (επιτέλους!) μου έφερε, και το World Of Goo (επιτέλους x2!), και τα δύο πρώτα , παλιά κι αγαπημένα DOOM , και το Warhammer 40K: Dawn of War με όλα του τα expansion, και το μόνο που ήθελε για αντάλλαγμα πέρα από το γάλα και τα κουλουράκια ήταν περίπου 37€ (η οικονομική κρίση κι όλα τα σχετικά). Και για όλα τα καλά παιδάκια, κάνει μια παράταση πέρα από τη νύχτα της Πρωτοχρονιάς, και φέρνει όλα αυτά και πολλά άλλα μέχρι τις 2 Ιανουαρίου. Σ'αγαπώ πολύ Άγιε Βασίλη, σ'αγαπώ μέχρι τον ουρανό! Καλή Πρωτοχρονιά σε όλους.

... τόσο πολύ μάλιστα, που με την ευκαιρία των γιορτών σας κάνει ένα μοναδικό δώρο. Αναρωτηθήκατε ποτέ πώς θα ήταν ένα music video βασισμένο στο Oblivion; ... Anyone? ... Όχι, ούτε κι εγώ ομολογουμένως. Αλλά κάποιοι στο επίσημο blog της Bethesda προφανώς το σκέφτονταν αρκετά ώστε να βρουν το τέλειο video που θα ταίριαζε στην περίσταση... και είναι μόνο ένα κλικ μακριά σας! Αφού προσκυνήσατε το μεγαλείο, διότι περί μεγαλείου πρόκειται, αγνού, ανόθευτου, αδιαμφισβήτητου μεγαλείου, του πονήματος του Chris Dane Owens που δεν έχω ιδέα ποιος είναι, πέρα από ένας θηλυπρεπής eurotrash-ίζων (αν και Αμερικανός, κατά τα φαινόμενα) καλλιτέχνης με χαίτη και φραμπαλάδες, εγώ δεν έχω και πολλά να προσθέσω. Εδώ θα βρείτε περισσότερα για το video απ' όσα θα πιστεύατε ότι μπορούσατε να μάθετε, συμπεριλαμβανομένων των ονομάτων των χαρακτήρων, και ναι σοβαρολογώ. Η Princess Arra είναι εκεί και σας περιμένει, επειδή, δεν μπορείς να κάνεις λάθος όταν παίρνεις μια Arra και τη χρίζεις πριγκήπισσα. Η Be...

Τον τελευταίο καιρό σχεδόν δεν περνάει μέρα που να μιλήσω για games με κάποιον και να μην αναφέρω το πολυαγαπημένο Steam έστω μια φορά. Είμαι σαν τον τύπο που μόλις τα έφτιαξε με μια ξανθιά υπεργκόμενα που ξέρει τα τρελά κόλπα και πρήζει τα αυτιά οποιουδήποτε κάνει το λάθος να κάτσει να τον ακούσει. Όμως και η πιο ιδανική σχέση περνάει άσχημες φάσεις. Η μεγάλη σου αγάπη φαίνεται μετά από ένα διάστημα σχεδόν σαν να αλλάζει πρόσωπο, αναρωτιέσαι πού πήγε εκείνο το υπέροχο πλάσμα που έβλεπες μπροστά σου και σου λύνονταν τα γόνατα και ποιά είναι αυτή η υστερική που στέκεται μπροστά σου. Μερικές φορές φταίει η ίδια γι'αυτό... αλλά αυτό είναι ένα άλλο post. Και κάποιες φορές φταίει το ότι έχει εμφανιστεί κάποια... άλλη. Κάποια που ίσως να μην είναι τόσο όμορφη και να μην ξέρει τόσα κόλπα, αλλά έχει περισσότερη προσωπικότητα και σου ικανοποιεί τελείως διαφορετικές ανάγκες, χωρίς τις πολλές γκρίνιες που έτρωγες στη μάπα. Ε λοιπόν, πάνω που το πολυαγαπημένο Steam έχει αρχίσει τις κόγξες (...

Δεν είναι πολλά τα πράγματα που ξέρω σ'αυτό τον τρελόκοσμο. Είναι περισσότερα από κάποιους, λιγότερα από κάμποσους άλλους. Γηράσκω αεί διδασκόμενος και σπουδάζω αεί Βασίλης ενίοτε. Ακόμα λιγότερα είναι τα πράγματα που καταλαβαίνω. Π.χ. κατεβαίνω τις προάλλες στο Μετρό ο κακομοίρης να πάρω κάνα τραίνο. Βλέπω λοιπόν στην πλατφόρμα μια κοπελιά στα mid-20s της, γλυκύτατη και εμφανίσιμη κατά τα άλλα, να φοράει στα πόδια της, ιδού: Για να σας βοηθήσω, εγώ καταλάβαινα μέχρι σήμερα ότι τα αντικείμενα που βλέπετε στην εικόνα 1 ονομάζονται "γαλότσες" και είναι πολύ χρήσιμα για κάθε είδους βαριά δουλειά όπως περιήγηση λασπωμένου χωραφιού, διάσχιση πλημμυρισμένου ποταμού, ψάρεμα, διάσωση θύματος της Katrina και λοιπά και λοιπά. Θυμάμαι μάλιστα με χαρακτηριστική ευφορία τις γαλότσες του παππούλη μου, που τις φορούσε για να δουλέψει στον κήπο του και τις έκανε κάθε φορά χάλια από λάσπες και με άφηνε να τις πλένω με το λάστιχο, τρελά κέφια (δεν είχαμε Internet τότε ρε, τι θέτε;). Κάνει...

Το περιμέναμε, το θέλαμε. Ήμασταν σίγουροι ότι θα γίνει επειδή ήταν το επόμενο λογικό βήμα,παρόλο που η ζωή μας έχει συνηθίσει σε αναιδέστατες περιφρονήσεις οποιασδήποτε λογικής. Σχεδόν θα έλεγε κανείς ότι δεν μπορούσε να γίνει αλλιώς! Και τελικά ναι, ω ναι, όπως το περιμέναμε, έτσι έγινε! Η Valve , κατασκευάστρια των Half-Life 1&2, του αριστουργηματικού Portal και του απολαυστικού Team Fortress 2, ανακοίνωσε την έλευση του Steam Cloud . To πολυαγαπημένο Steam , ως γνωστόν, είναι η λειτουργικότατη και πρακτικότατη δικτυακή υπηρεσία της Valve, μέσω της οποίας ο χρήστης μπορεί να αγοράζει παιχνίδια τα οποία εγκαθίστανται απ' ευθείας στον υπολογιστή του, να επικοινωνεί με όσους φίλους και συμπαίκτες είναι συνδεδεμένοι στην υπηρεσία και να λαμβάνει updates και στατιστικά για τα αγαπημένα του παιχνίδια. Το πραγματικό επίτευγμα της υπηρεσίας όμως ήταν η δυνατότητα που δίνει στο χρήστη να κάνει log in σ'αυτή από οποιονδήποτε υπολογιστή, οπουδήποτε θέλει, και να παίξει τα παιχνίδια...

Από σήμερα ο κόσμος του σινεμά είναι πολύ - πολύ φτωχότερος, καθώς έπαψε μια από τις πιο σημαντικές και σεβάσμιες φωνές του. Ο Don LaFontaine μπορεί να μην είναι γνωστός σε όλους με το όνομά του, αλλά δεν υπάρχει άνθρωπος που να έχει πατήσει έστω και μία φορά σε κινηματογράφο και να μην έχει ακούσει τη χαρακτηριστική φωνή του να ντύνει τα trailer των "προσεχώς" ταινιών. Ο άνθρωπος μόνος του έκανε τα trailer σχεδόν εξίσου σημαντικό μέρος της προβολής με την ίδια την ταινία, και μας έκανε να σπρωχνόμαστε βιαστικά στο ταμείο και στο κυλικείο του σινεμά για να μη χάσουμε τις "διαφημίσεις". Και βέβαια δημιούργησε μια ολόκληρη τάση με μιμητές και συνεχιστές, που θα κληθούν τώρα να πάρουν τη θέση του πίσω από το μικρόφωνο, παρ' όλο που κανείς δε θα γεμίσει αποτελεσματικά το κενό που αφήνει. Κι επειδή τα πολλά λόγια είναι φτώχεια εκτός αν ακούγονται με τη φωνή του μεγάλου voice-over master, ας θυμηθούμε μερικά μόνο από άπειρα trailer αγαπημένων ταινιών που με τη συμμετ...