Mac City Blues

Ο Michael Jackson έχει δυο μέρες νεκρός. Καθώς έτυχε να βρίσκομαι στο Λονδίνο εκείνο το πρωί, είδα τα πρωτοσέλιδα ("London killed Michael Jackson". LOL), περπάτησα ακούγοντας τη μουσική του από ένα σωρό διαφορετικά σημεία, είδα το Lyric Theatre στο West End να πλημμυρίζει από κόσμο για το Thriller Live που παίζεται εδώ και κάποιους μήνες. Όπως γράφει και ο Tyler , πιθανότατα ο θάνατος του Michael Jackson είναι ο μεγαλύτερος θάνατος καλλιτέχνη που θα ζήσει η pop culture-obsessed γενιά μας (επίσης, παραθέτει πολλά ενδιαφέροντα links κι ένα hilarious-because-it's-true tweet). Κι όχι άδικα, άλλωστε ο Michael Jackson υπήρξε πολλά πράγματα στη ζωή του και λίγα από αυτά ήταν θετικά, αλλά το σύνολο των μερών αυτού του ανθρώπου αρκούσε για να φτιάξει ένα θρύλο. Ούτε ήταν ποτέ εύκολο να τον χαρακτηρίσει κανείς οτιδήποτε, είτε ιδιοφυία, είτε εκκεντρικό, είτε παιδόφιλο. Ο Jacko ήταν πάντα μια ιδιαίτερη περίπτωση ανθρώπου, που τα issues του και τα προβλήματά του αποτυπώθηκαν στη συνε...

Το Σάββατο που μας πέρασε παραβρέθηκα στο γάμο ενός από τους καλύτερους και παλιότερούς μου φίλους, με τον οποίο περάσαμε μεγάλο μέρος των φοιτητικών μας χρόνων και αρκετά μεγάλο διάστημα από τότε, ειδικά από τότε που μετακόμισα στην Αθήνα, όπου μένει κι αυτός. Μετά από έναν ομολογουμένως επεισοδιακό γάμο (hint: σώματα κατέρρευσαν - κι όχι αυτά που φαντάζεστε) και συναντήσεις με παλιούς γνωστούς και φίλους που είχα να δω χρόνια (μια έννοια που κάποτε νόμιζα πως ήξερα τι σημαίνει και που συνειδητοποιώ πως ακόμα δεν έχω ιδέα τι θα πει), ακολούθησε ένα υπέροχο πάρτι κάπου σε μια μικρή παραλία της Αττικής, με τους περισσότερους καλεσμένους να έχουν αποχωρήσει και λίγους εναπομείναντες ξαπλωμένους στην άμμο να παρακολουθούμε την αυγή της νέας μέρας. Όλα ήταν ίδια κι όλα ήταν διαφορετικά. Ομολογώ ότι αυτό τον καιρό δεν τρέφω τα καλύτερα συναισθήματα για το γάμο και για τον έγγαμο βίο (hell, I still suck σε κάθε είδους κοινό βίο). Όμως κάθε τόσο, μπορεί να έχεις την τύχη να παρακολουθήσεις τη...

Την προηγούμενη εβδομάδα έλαβε χώρα στο Los Angeles, εκείνο στην California, η Electronic Entertainment Expo , ή E3 για τους φίλους της. Πρόκειται φυσικά για τη μεγαλύτερη και σημαντικότερη έκθεση για τη βιομηχανία των video games, όπου οι μεγαλύτεροι εκδότες και κατασκευαστές παρουσιάζουν τα παιχνίδια που θα μας κάψουν την τρέχουσα και την επόμενη χρονιά. Και οι εν λόγω φίλοι της είναι πολλοί, καθώς το attendance της φετινής E3 προγραμματίστηκε στα 40.000 άτομα, αριθμός που παρ’όλα αυτά απέχει από το ρεκόρ των 70.000 της έκθεσης του 2005. Γιατί η μείωση; Η παγκόσμια οικονομική κρίση, σαν καλός μπαλαντέρ που είναι, κολλάει και εδώ σαν εξήγηση. Η άλλη αιτία είναι ότι οι τελευταίες E3 προσπάθησαν, σε μια προσπάθεια να κόψουν τα περιττά έξοδα και να προσδώσουν μια πιο επαγγελματική νότα στα τεκταινόμενα, να περιορίσουν την είσοδο στους οπαδούς και να κρατήσουν μόνο τις συνεντεύξεις και τις επιδείξεις παιχνιδιών στον τύπο. Αποτέλεσμα αυτού ήταν μια μίζερη κατάσταση που δεν ικανοποίησε κανέ...

Γιατί ΕΣΕΙΣ το απαιτήσατε!!! Ή μάλλον επειδή έχω μαζέψει bookmarks πάλι και θέλω να ξεφορτωθώ μερικά. Γιατί ΕΣΕΙΣ το απαιτήσατε!!! Αλλά στην πραγματικότητα όχι. Αλλά ΝΑΙ!!! ... Right then. - Πρώτο και καλύτερο, το συνεχιζόμενο δράμα του review του Darkfall Online από το Eurogamer. Το ελληνοσουηδικής ανάπτυξης MMO έκανε το όνομά του πάνω στο γεγονός ότι είναι απόλυτα εχθρικό προς το νέο παίκτη, καθώς οποιοσδήποτε μέσα στο παιχνίδι μπορεί όχι μόνο να σφάξει οποιονδήποτε άλλο, αλλά και να του βουτήξει ό,τι έχει και δεν έχει. Είναι ο ύστατος εφιάλτης οποιουδήποτε έπαιζε WoW, WAR, AoC κλπ. και έτρεχε να ξεφύγει από διάφορους gankers και griefers (αυτούς που παίζουν το παιχνίδι μόνο και μόνο για να παρενοχλούν πιο άπειρους παίκτες): ένα ολόκληρο παιχνίδι γεμάτο εκδικητικούς τραμπούκους, το ΜΜΟ αντίστοιχο του να σκάσεις 2 η ώρα το πρωί στη Σωκράτους με ένα φουσκωμένο πορτοφόλι και να ρωτάς μεγαλόφωνα πού βρίσκεται το πιο ακριβό ξενοδοχείο της πόλης και πόσο ξύλο θα φάει όποιος δε σου πεί. Ο...

Games. Σε ποιόν δεν αρέσουν τα games; Σε πολύ κόσμο, μάλλον, αλλά αυτό δεν τα εμποδίζει απ'το να είναι παντού. Εκτός των άλλων, αυτό τον καιρό βρίσκονται και στις ταινίες, όπως π.χ. το made-by-students Turbo που λέγαμε στη Cinemel . Πιο high-profile όμως είναι το Gamer , των μουρλών που μας έδωσαν τα δύο Crank, όπου ο Jason Statham κάνει το καλύτερο impersonation του Βέγγου που μπορεί. Πηγαίντε μια βόλτα από το Movies for the Masses για τις δηλώσεις μου σχετικά με το trailer του Gamer , που μου ζήτησε ο cheaplog μόλις κατέβηκα από το αεροπλάνο από Λονδίνο. Αυτό το τζετσέτινγκ λάιφστάιλ είναι εξαντλητικό ώρες ώρες βρε παιδί μου.

I could get used to this.

Είναι μικρό, είναι θαυματουργό, είναι αγάπη μας πρώτη, αγάπη μεγάλη. Και είναι 20 χρονών. Το Game Boy της Nintendo γιόρτασε την εβδομάδα που μας πέρασε την 20ή επέτειο της κυκλοφορίας του στην Ιαπωνία. Περίπου ένα χρόνο μετά θα έφτανε και στα δικά μας χέρια, και τίποτα πια στο gaming δε θα ήταν το ίδιο. Κάντε μια βόλτα από το GameOver , όπου κάνω έστω μια προσπάθεια να μεταφέρω την αγάπη μου για το μικρό φορητό τουβλάκι που έκρυβε ολόκληρους κόσμους μέσα του.